FANDOM


Maron Asasyn – wirtualna prezentacja dodatkowych wspomnień genetycznych Edwarda Kenwaya, odtworzona przez analityka Abstergo Entertainment w 2013 roku w maszynie Animus Omega.

Opis Edytuj

Edward idzie do kantoru asasynów w Kingston, by ostrzec tamtejszego mistrza, Antó, o grożącym mu ze strony templariuszy ataku.

Przebieg Edytuj

Maron Asasyn 1 (wspomnienie) (AC4BF) (by Kubar906)

Edward przychodzi do kantoru asasynów

Maron Asasyn 2 (wspomnienie) (AC4BF) (by Kubar906)

Edward podsłuchuje strażników

Edward przychodzi do kantoru asasynów.
  • Antó: Czego chcesz, Angliku?
  • Edward: Nazywam się Edward Kenway. Przybyłem ostrzec cię przed niebezpieczeństwem. I jestem Walijczykiem.
  • Antó: Dla mnie wszyscy wyglądacie tak samo. Czemu miałbym potrzebować twojego ostrzeżenia? Całe moje życie upływa w niebezpieczeństwie.
  • Edward: Niewykluczone, że je na ciebie sprowadziłem.
  • Antó: To znaczy, że jesteś mym dłużnikiem. A tak się składa, że przydałby mi się ktoś, kto pomógłby uwolnić kilku moich przyjaciół.
  • Edward: Masz na myśli niewolników?
  • Antó: Braci, wojowników, nadzieję Maronów.
  • Edward: To raczej nie jest moja sprawa, druhu.
  • Antó: Potrzebuję tylko, żebyś pokręcił się między takimi jak ty. Posłuchał, gdzie przetrzymują moich przyjaciół.
  • Edward: W porządku. Zobaczę, co da się zrobić.

Edward znalazł dwóch żołnierzy angielskich i zaczął ich podsłuchiwać.

  • Żołnierz 1: A potem mnie wyrzucił. Bez żołdu! Za pijańssstwo! Rzekome pijaństwo. Wszysssko co musiałem zrobić to odprowadzić fassceta na północ, nie na południe, nie. Północ. Na pewno północ.
  • Żołnierz 2: W stronę magazynu.
  • Żołnierz 1: Racja, magazynu. W każdym razie to niewolnik! Ma kajdany na nogach. Raczej nie ucieknie.

Edward podsłuchał inną grupę żołnierzy.

  • Żołnierz 1: Trzymają kundla w pobliżu.
  • Żołnierz 2: Po co?
  • Żołnierz 1: Nie wiem. Dla przykładu, albo co.
  • Żołnierz 2: A co on takiego zrobił?
  • Żołnierz 1: A musiał coś robić? Czasami po prostu potrzebny jest przykład.
  • Żołnierz 2: Prawdę mówisz, jakem żyw!
  • Żołnierz 1: Nie ociągałbym się tutaj. Ściany mają uszy, jeśli wiecie, co mam na myśli.
  • Żołnierz 2: Musimy ostrzec pozostałych!

Żołnierze zaczynają uciekać. Edward łapie jednego z nich, przygważdża do ziemi, a do szyi przystawia mu ukryte ostrze.

  • Edward: Masz informacje, których potrzebuję, kolego.
  • Żołnierz: Nie! Słyszałem o takich jak ty... a... asasynie. Nie krzywdź mnie.
  • Edward: Chcę tylko wiedzieć, gdzie jest ten niewolnik? Czy wiesz o kimś, kto jest przetrzymywany... w wyjątkowych warunkach?
  • Żołnierz: Proszę! Pozwól mi żyć. Moja żona i dzieci...
  • Edward: No to już, wyrzuć to z siebie.
  • Żołnierz: Poszukaj przy wiatraku.
  • Edward: Widzisz, takie to było trudne?

Konkluzja Edytuj

Edward wie, gdzie jest przetrzymywany niewolnik.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.

Fandom may earn an affiliate commission on sales made from links on this page.

Stream the best stories.

Fandom may earn an affiliate commission on sales made from links on this page.

Get Disney+