Assassin's Creed Wiki
Advertisement
Assassin's Creed Wiki

Pothejnos (ur. ok. 90 p.n.e.; zm. 47 p.n.e.), znany również jako Skorpion – eunuch i regent faraona Ptolemeusza XIII, członek Zakonu Starożytnych.

Biografia[]

Manipulowanie faraonem[]

Pothejnos był członkiem Zakonu Starożytnych od około 50 roku przed naszą erą. Służył także na dworze Ptolemeusza XII zwanego Auletesem, któremu doradzał wraz z Achillasem, Ganimedesem i Theodetesem z Chios. W 54 roku p.n.e. otrzymał zadanie uczynienia z faraona i jego królestwa wasalem Republiki Rzymskiej. Pod koniec roku 50. p.n.e. Pothejnos spotkał Lucjusza Septymiusza, jednego z Gabinian stacjonujących w Egipcie w celu ochrony Auletesa. Septymiusz zakochał się w miejscowej kobiecie i osiadł na stałe w Aleksandrii. Pothejnos wraz z pozostałymi doradcami utworzyli sojusz z rodziną Lucjusza, co pozwoliło mu powoli wspinać się i umacniać swoją pozycję na wyższych szczeblach egipskiego społeczeństwa[1].

Po śmierci Auletesa w 51 roku p.n.e. jego dzieci, Ptolemeusz XIII oraz Kleopatra, zastąpili go jako współwładcy Egiptu. Mniej więcej w tym czasie Pothejnos awansował Septymiusza do ich wewnętrznego kręgu, a później zwerbował go do Zakonu Starożytnych. Po zwróceniu uwagi na młody wiek Ptolemeusza Zakon uznał go za łatwiejszego do manipulacji niż jego starszą siostrę, która odsunęła go na bok niemal natychmiast po wstąpieniu na tron. W związku z tym Pothejnos wraz z Zakonem starali się ją wyeliminować. Próbowali zmanipulować Ptolemeuszem, aby wygnał swoją siostrę, co w 49 roku p.n.e udało im się osiągnąć.

Fałszywa wyrocznia 16 by DarknessEyes23

Pothejnos, Medunamun, Flawiusz oraz Lucjusz przesłuchujący Bayeka i Khemu

Później tego samego roku Pothejnos wraz z Septymiuszem, Rudżekiem i nowo mianowaną Wyrocznią Amona, Medunamunem towarzyszyli swojemu przywódcy Flawiuszowi Metellusowi w podróży do Siwy, gdzie starali się otworzyć skarbiec pod Świątynią Amona przy pomocy Rajskiego Jabłka będącego w ich posiadaniu. Zakon Starożytnych schwytał medżaja Bayeka i jego syna Khemu, gdyż wierzyli, że ten pierwszy posiadał wiedzę na temat skarbca. W przeciwieństwie do zniecierpliwionego Flawiusza Pothejnos starał się być głosem rozsądku podczas przesłuchania. Misja ostatecznie zakończyła się niepowodzeniem i doprowadziła do śmierci syna Bayeka, Khemu[2]. Pothejnos wiedział, że Zakon posunął się za daleko i zaczął żałować tego, co wydarzyło się tamtej nocy[3].

To wydarzenie zachęciło zarówno Bayeka, jak i jego żonę, Ayę, do szukania zemsty na Zakonie Starożytnych[4]. W 48 roku p.n.e., po śmierci Rudżeka[5], Akteona i Ktesosa[6] zabitych przez Bayeka i Ayę, Pothejnos wraz z Eudorosem napisali list do Medunamuna, aby ostrzec go, by ten postępował ostrożnie. W międzyczasie zlecili łowcy Gennadiosowi zlokalizowanie Ayi, zabójczyni członków Zakonu w Aleksandrii[7]. Jednak pomimo ich wysiłków, reszta członków Zakonu była mordowana jeden po drugim od ostrza Bayeka. Wkrótce przy życiu pozostali wyłącznie Pothejnos, Flawiusz oraz Septymiusz[4].

Śmierć[]

We wrześniu 48 roku przed naszą erą, po otrzymaniu informacji o przybyciu rzymskiego generała Pompejusza do Heraklejonu, Pothejnos wysłał Septymiusza, by ten go zamordował. Miało to powstrzymać generała od zawarcia sojuszu z siostrą Ptolemeusza, Kleopatrą[1]. Septymiusz znał się z Pompejuszem, przez co mógł się do niego zbliżyć i go zamordować. Po wykonaniu zadania Lucjusz przyniósł Pothejnosowi oraz Ptolemeuszowi odcietą głowę swojej ofiary[8].

ACO The Battle of the Nile 12

Walka Bayeka z Pothejnosem i jego słoniem, Yugr Tn

Pomimo wysiłków Pothejnosa i Septymiusza Kleopatrze udało się ostatecznie zawrzeć sojusz z Juliuszem Cezarem, teściem Pompejusza. Gdy ich plany zostały udaremnione, Pothejnos i Septymiusz otrzymali od Flawiusza rozkaz uwięzienia Cezara i Kleopatry w Aleksandrii w 47 roku p.n.e. Udało im się zbiec przy pomocy Bayeka i Ayi[9].

Podczas bitwy nad Nilem w 47 roku p.n.e. Pothejnos brał udział w ostatniej próbie pokonania Cezara i Kleopatry przez Ptolemeusza. Został jednak zabity przez Bayeka wraz ze swoim słoniem bojowym, Yugr Tn. Przed śmiercią Pothejnos wyraził ubolewanie z powodu działań Zakonu w Siwie, które sprowadziły Bayeka na ścieżkę zemsty[3].

Osobowość[]

Pomimo bycia członkiem Zakonu Starożytnych, Pothejnos nie był żądnym władzy sadystą, a nawet przyznał Bayekowi rację, że Zakon posunął się za daleko w Siwie. Pothejnos szczerze pragnął, aby w Egipcie panował pokój i dobrobyt, ale sposób, w jaki chciał to osiągnąć pozostawiał wiele do życzenia[4].

Pothejnos nosił replikę kaduceusza na szyi, a przed śmiercią włożył do swoich ust monetę, co odzwierciedla jego greckie wierzenia[3].

Przypisy

Advertisement