Assassin's Creed Wiki
Advertisement
Assassin's Creed Wiki
Clowning Around
Artykuł ten jest w słabym stanie i wymaga jak najszybszej poprawy. Brakuje w nim informacji z Assassin's Creed: Valhalla. Jeśli je posiadasz, dodaj je.

Hytham – członek bractwa ukrytych o stopniu akolity, pochodzący z Kalifatu Abbasydów. Uczeń Basima Ibn Ishaqa.

W pewnym momencie swojego życia Hytham i Basim spotkali wikinga Sigurda Styrbjornssona, który odbywał swoją wyprawę łupieżczą po Europie i okolicach. Nawiązawszy z nim relację niedługo później wyruszyli z nim w podróż do jego ojczystej ziemi – Norwegii, aby odszukać i zgładzić członka zakonu starożytnychKjotvego Okrutnego. Jakiś czas później razem z klanem Kruka wypłynęli stamtąd do Anglii, aby kontynuować dzieło likwidacji zakonu w północnej Europie.

Biografia[]

Wczesne życie[]

Hytham był sierotą, wychowywał się na ulicach Bagdadu. Od dziecka podziwiał Ukrytych, uważał ich za obrońców ludu. Pewnego dnia postanowił wspiąć się na jeden z minaretów, w celu próby wykonania skoku wiary. Słyszał on bowiem, że Ukryci potrafią skakać z dużej wysokości, nie robiąc sobie krzywdy. Chciał udowodnić, że nadaje się na Ukrytego, lecz na szczycie owładnął nim strach i nie wiedział on jak ma skoczyć. Na minarecie pojawił się Basim Ibm Ishaq – młody Ukryty. Próbował on nakłonić go do zejścia na ziemię, lecz Hytham odparł, że zeskoczy, ale najpierw potrzebuje zobaczyć na własne oczy jak wykonuje się skok wiary. Basim postanowił, że pójdzie pierwszy i pokaże Hythamowi jak skoczyć. Gdy Basim był już na dole cały i zdrowy, Hytham również zdecydował się na skok. Po krótkiej rozmowie Hytham zaproponował, aby Basim został jego nauczycielem i wprowadził go w szeregi bractwa. Basim jednak odmówił, tłumacząc, że sam jest jeszcze nowicjuszem, ale zaznaczył również, żeby Hytham zgłosił się do niego jak podrośnie. Po tej rozmowie bohaterowie rozdzielają się.

Misja w Konstantynopolu[]

Około roku 867, Hytham dołączył do bractwa i w stopniu akolity, tak jak wcześniej Basim mu obiecał - został jego uczniem. Hytham otrzymał specjalne zadanie od swojego Mentora Rayhana. Powierzono mu zbadanie prawdziwych motywacji Basima i udanie sie wraz z nim do Konstantynopola, aby zbadać pogłoski o spisku dotyczącym zamachu zorganizowanym przez nowo intronizowanego cesarza Bazylego I.

Wyprawa na północ[]

Od pewnego momentu Hytham zaczął zajmować się analizowaniem jednego z celów bractwa znajdującego się w Norwegii i należącego do zakonu starożytnych – Kjotve Okrutnego.

Około roku 870 Basim i Hytham natknęli się na podróżującego po świecie norweskiego wikinga Sigurda Styrbjornssona, który chciał złupić Hagię Sophię. Duet ukrytych wyczuł jednak intencje Norwega i nawiązał z nim kontakt. Zdołali zbudować dobrą relację z wikingiem, a dowiedziawszy się, skąd pochodzi, zobaczyli szansę zbliżenia się do Kjotvego. Dowiedzieli się również, że klan Kruka, do którego należał Sigurd, jest wrogo nastawiony do Kjotvego i jego klanu. Otrzymawszy od bractwa zgodę na podróż do Norwegii Basim i Hytham zabrali się wraz z załogą Sigurda, który chętnie zgodził się na zabranie ich ze sobą.

Po długiej przeprawie przez Europę ukryci pod koniec 872 roku dotarli do Norwegii, do Fornburga. Zaraz po dobiciu do brzegów poznali przybraną siostrę Sigurda – Eivor oraz jego żonę – Randvi. Tego samego dnia, podczas uczty wydanej z okazji powrotu Sigurda mieli szansę poznać pozostałych członków klanu Kruka. Podczas gdy mieszkańcy Fornburga biesiadowali, Hytham wraz z Basimem, Sigurdem i Eivor spotkali się na osobności, gdzie tej ostatniej podarowane zostało ukryte ostrze. Basim z chęcią podarował kobiecie oręż, lecz Hytham protestował mówiąc, że podarowanie narzędzia ukrytych nieznanej osobie jest występkiem przeciw obyczajom bractwa. Basim jednak uspokajał młodego ukrytego i starał się przekonać go, że jego decyzja nie jest wcale taka zła. Hytham jednak nie dawał się przekonać i do końca dnia był oburzony decyzją swego mentora.

Konfrontacja z Kjotve[]

Następnego dnia o świcie w Fornburgu pojawili się szpiedzy Kjotvego, który polecił im zorientować się ile zaopatrzenia posiada klan Kruka. Na szczęście miejscowych Eivor obudził niechcący jeden ze szpiegów i kobieta zdążyła zlikwidować ludzi Kjotvego, a potem powiadomiła o zajściu Sigurda, Basima, Hythama oraz Styrbjorna – jarla Fornburga. Sigurd podjął wtedy decyzję o najeździe na Nottfall, skąd przybyli szpiedzy, a Eivor postanowiła przeszukać wioskę, aby upewnić się, że żaden ze szpiegów Kjotvego nie umknął jej uwadze. Basim jednak zaproponował, żeby to Hytham zajął się przeczesaniem wioski, a także żeby Eivor i on sam wzięli udział w najeździe Sigurda. Rodzeństwo przystało na tą propozycję i Hytham zajął się przeszukiwaniem Fornburga.

Tego samego dnia po południu Hytham dołączył do Normanów i Basima, którzy zebrali się w Florli, skąd mieli wyruszyć na fortecę Kjotvego w celu zdobycia jej. W trakcie przygotowań ukryci spotkali się z Eivor i ujawnili jej, iż Kjotve jest celem ich bractwa, a Hytham rozpracowywał ten cel przez długi czas. Eivor oznajmiła, że nie chce okazywać bractwu lekceważenia, ale chce zgładzić Kjotvego własnoręcznie, ponieważ od tego zależał honor jej rodu. Hytham uszanował Eivor i powiedział, że najważniejsze jest to, aby Kjotve zginął, bez względu na to, kto go wykończy.

Wieczorem klan Kruka wyruszył do siedziby Kjotvego. Normanowie z Fornburga zgromadzili się przed bramą fortecy, gdzie Eivor wezwała Kjotvego na holmgang – pojedynek na śmierć i życie. Pewny siebie członek zakonu zaakceptował wezwanie Eivor. W pewnym etapie walki Kjotve zrzucił się wraz z kobietą do dołu, gdzie mieli walczyć dalej. W tamtym momencie Hytham postanowił działać i spróbował dokonać na Kjotve skrytobójstwa z powietrza, jednak ten zorientował się w porę i powstrzymał ukrytego, ciskając nim o pobliską skrzynię. Hytham nabawił się przy tym ciężkiego urazu. Holmgang kontynuowano i po pewnym czasie Eivor udało się pokonać Kjotvego. Podczas gdy Hytham leżał nieprzytomny, klan Kruka przypuścił szturm na fortecę i wyparł stamtąd ludzi Kjotvego. Po tym wszystkim Hythamowi została udzielona pomoc i ukryty zaczął dochodzić do siebie, lecz uraz ten pozbawił go pełnej sprawności.

Opuszczenie Norwegii[]

Po zwycięstwie klanu Kruka jego członkowie udali się na ucztę do Alrekstad. Podczas uczty król Harald, który pomagał klanowi Kruka w walce z Kjotve, ujawnił przed wszystkimi klanami Norwegii swoją wizję królestwa zjednoczonego pod jednym berłem, aby w pełni skupić się na wrogach zewnętrznych. Zaproponował także, że on sam zasiądzie na tronie jako pierwszy król zjednoczonej Norwegii. Postawił również warunek – ten kto nie uzna jego zwierzchności będzie musiał opuścić Norwegię. Wiele klanów poparło Haralda, a tylko nieliczni mu się sprzeciwili. Poparł go również Styrbjorn i złożył mu hołd, co bardzo zdenerwowało Sigurda, gdyż za nic nie chciał on pozbawiać siebie tytułu jarla, który w przyszłości miał odziedziczyć po ojcu.

Dzień po uczcie, w sali biesiadnej w Fornburgu zebrali się członkowie klanu Kruka, którym nie spodobała się decyzja Styrbjorna. Z Sigurdem na czele postanowili, że wypłyną do Anglii, aby zacząć nowe życie i zapewnić sobie świetlaną przyszłość. Do Sigurda postanowili dołączyć się Basim i Hytham, gdyż byłaby to dla nich korzystna wyprawa. Mieliby wtedy możliwość rozpracowania zakonu starożytnych na terenie Anglii i byliby pierwszymi od stuleci przedstawicielami bractwa na Wyspach Brytyjskich. Klan Kruka wypłynął wraz z ukrytymi z Norwegii następnego dnia.

Działalność w Anglii[]

Po pewnym czasie, na początku roku 873 klan Kruka dopłynął do brzegów Anglii i kontynuował swoją żeglugę wzdłuż rzeki Nene. Wkrótce dopłynęli do opuszczonego obozu Ragnarssonów, zamieszkiwanego ówcześnie przez bandytów. Po nieprzyjemnej wymianie zdań między wikingami a rzezimieszkami doszło do potyczki, którą ci pierwsi zwyciężyli. Po wszystkim Sigurd i Eivor postanowili osiedlić się wraz ze swymi ludźmi w owym obozie oraz odbudować tamtejszą salę biesiadną i założyli tam swoją nową osadę – Kruczą Przystań.

Osada powoli rozrastała się pod czujnym okiem Eivor, która zajmowała się zbieraniem materiałów i surowców pod budowę. Hytham również potrzebował swojej siedziby, gdzie mógłby zajmować się sprawami bractwa i analizowaniem członków zakonu starożytnych, dlatego też zwrócił się do Eivor z prośbą o wybudowanie dla niego biura. Tak też się stało i po jakimś czasie Hytham miał już swoją izbę, gdzie mógł poświęcić się sprawom bractwa. W ramach podziękowania ukryty zabrał Eivor na pobliski klif, gdzie pokazał jej, jak wykonać skok wiary. Kobieta poradziła sobie już przy pierwszej próbie. W drodze powrotnej do osady Hytham poprosił jeszcze Eivor o pomoc w likwidowaniu członków zakonu na terenie Anglii. Ukryty powiedział również, iż z wiarygodnych źródeł wie, że zakon działa w trzech większych angielskich miastach: Lundenie, Jorvik i Wincestre, gdzie jego członkowie chcą przejąć władzę i zaproponował, by Eivor udała się tam niezwłocznie, gdyby tylko znalazła czas.

Hytham analizował tropy i demaskował członków zakonu, a swoje informacje przekazywał Eivor, która tych członków likwidowała. Z czasem do jego biura zaczęły przychodzić listy od tajemniczego człowieka podpisującego się jako Ubogi Towarzysz Broni w Chrystusie. Listy te zawierały pseudonimy i tropy członków zakonu, jednak nie ujawniały ich tożsamości. Wiadomości te Hytham również przekazywał Eivor, która badała na ich podstawie dalsze tropy. Poprzez ich działania zakon powoli się rozpadał: Eivor likwidowała starożytnych znajdujących się na odludziach, w obozach czy w mniejszych miastach i wioskach. Udało jej się także oczyścić Lunden i Jorvik z członków zakonu.

Advertisement