FANDOM


...Koniec – wirtualna prezentacja wspomnień genetycznych Edwarda Kenwaya z 1722 roku, odtworzona przez analityka Abstergo Entertainment w 2013 roku za pomocą Animusa Omega.

Opis Edytuj

Edward i jego nowy kwatermistrz Anne Bonny zatrzymują się w Wielkiej Inagui i oddają tę kryjówkę asasynom. Chwilę później do Edwarda przybywa wyjątkowy gość.

Przebieg Edytuj

  • Edward: Panowie. I jak wam się tu podoba?
  • Ah Tabai: Będzie nam tu dobrze. Ale nasze działania wymagają rozległej siatki operacyjnej. Musimy żyć i pracować wśród ludzi, których chronimy, tak jak niegdyś zalecał Altaïr Ibn-La'Ahad.
  • Edward: Zatem do tego czasu czujcie się jak u siebie.
  • Adéwalé: Edwardzie. Kapitan Woodes Rogers wylizał się z ran. Już wrócił do Anglii... jest okryty niesławą i ma ogromne długi, ale nie stał się przez to mniejszym zagrożeniem.
  • Edward: Dokończę tę sprawę, gdy sam wrócę do kraju. Macie moje słowo.

Potem Edward poszedł porozmawiać z Anne.

  • Edward: Dobry wieczór, Anne.
  • Anne: Edwardzie.
  • Edward: Za kilka miesięcy wyruszam do Londynu. Byłbym uradowany, gdybyś zechciała mi towarzyszyć.
  • Anne: Anglia to kiepski kierunek dla irlandzkiej kobiety.
  • Edward: Zostaniesz więc z asasynami?
  • Anne: Nie. Serce nie podpowiada mi, aby tak uczynić. Ty do nich przystaniesz?
  • Edward: Kiedyś, owszem... gdy uspokoi się mój umysł i krew przestanie wrzeć.
  • Żeglarz: Żagiel na horyzoncie! Wpływa do zatoki!
  • Anne: Jesteś zacnym człowiekiem, Edwardzie. A jeśli jeszcze nauczysz się jak wytrwać w jednym miejscu dłużej niż tydzień, będziesz też dobrym ojcem.

Wtedy Anne zaczęła śpiewać piosenkę „The Parting Glass”, a muzyka przypomniała mu wszystkich przyjaciół, których stracił.

  • Anne: Cały majątek com go miał,
    Poszedł na nieprzerwany bal.
    I wszystko com uczynił źle,
    Przeciwko mnie zwróciło się.
    A wszystkich psot i błazeństw mych
    W pamięci nie pomieści nikt
    Więc wlejcie mi co prędzej w szkło
    Dobranoc i zabawy moc.

    Wszyscy kompani com ich miał,
    Płakali, gdym odchodził w dal
    A wszystkie ukochane me,
    Błagały choć o jeden dzień,
    Lecz skoro tak zdarzyło się,
    Że ja mam wstać, a ty już nie,
    Wstaję, tłumiąc głos.
    Dobranoc i zabawy moc.

Konkluzja Edytuj

Edward poszedł do portu w Wielkiej Inagui i po raz pierwszy spotkał swoją córkę.

Ciekawostki Edytuj

  • Przy ponownym odtwarzaniu tego wspomnienia, końcowa piosenka nie kończy się razem z nim. Zostaje jeszcze połowa drugiej strofy, którą musimy wysłuchać podczas swobodnej rozgrywki.
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.

Fandom may earn an affiliate commission on sales made from links on this page.

Stream the best stories.

Fandom may earn an affiliate commission on sales made from links on this page.

Get Disney+